Gedichten

Wat vermag nog penneninkt / die als rijm zijn duur ontstijgt?

Erkenning
Een stoutmoedig schrijver uit Leiden Wilde 't snakken naar erkenning vermijden Hij hield veel van z'n werk Maar het leek 'm toch sterk Dat snakken zijn geest kon bevrijden
Rouwe klankdichten
Ongeveer tien jaar geleden schreef ik een gedicht van vrije associatie, en noemde dat "de kus". Het werd door mij voorgedragen, en kreeg zelfs applaus en een afdruk op karton. Ik heb er nooit veel mee gedaan, maar ik houd nog steeds van de rouwe klankdichterij en het spel met halve betekenissen. Hoe zou dat ...
Vaarwel
wat denk je ervan morgen in de maan te wonen, waar fiere schaduwen uit je flanken slaan je het licht kust met je handen en je stem oneindig zingt langs hoge kraterwanden je ligt, je ademt de verwatering van alle grijsgeschilderde dingen die drijven op de stille wateren van jouw getemde, dode oceaan je ogen ...
Retro: penneninkt
Wanneer we jong zijn en de onbegrepen wereld bestormen, ontstaan er weleens verzen. We hebben allemaal een laadje, wanneer niet fysiek, dan wel in ons hoofd, dat vol zit met zulke rijmpjes, en zoals u gewend bent, open ik mijn laadje hier af en toe, zodat het versgeschrevene wordt gemengd met dingen die - voor ...
vernedering
Alles wat ik weet staat op Wikipedia Alles wat ik vind lees je af uit de hersenscan Alles wat ik voel zijn de pieken op het scherm Mijn opstand staat geprogrammeerd over zeven minuten, de metingen redundant maar er is subsidie
Smokkelwaar
Geen inspiratie, dus een gedicht over het schrijven. schakel in woorden het juk en het jorem dit is smokkelwaar in een wereld waar woorden nooit meer dan symbolen zijn treefjes voor de jouissance in een wereld die verrekt een wereld vol "content" dit is smokkelwaar en het blijft onder ons, gelijkenden onder ons wezens die ...
Na de lezing
zolang er nog geschreven wordt spreek je bedachtzaam en zolang er over het schrijven nog geschreven wordt is alles nog niet verloren ik knik en zoek een metafoor ervoor, maar zonder spiegels dat blijkt verdomd moeilijk je klapt een kleine paraplu open het ziet er zelfbewust uit je knikt nog terug en laat mij dan ...
Waar de stad staat
onder de snelle schaduwen van ijle vogels die niet op de stad vallen hangen betonnen torens in de vuile wolken waar de stad staat en haar schaduwhoeken in beton giet het asfalt is de mensen een rivier de stad een afwezige geest die een dauwregen van hebben willenden over de straatkeien jaagt waar de stad ...
revolutie #31
goedemorgen industriemagnaat,
goedemiddag bankier,
goedenavond politicuswij rillen van jou, en je gespuis
van je beschaving, je slavenlegioenwij rillen vandaag tot de avond valt
maar morgen vechten we terugen ik ril als ik praat tegen jou
jouw geweld en je fatalistische greins
ja, jij bent een kwaadaardig gezwel.goedemorgen industriemagnaat,
goedemiddag bankier,
goedenavond politicusmaak je geen zorgen ...