Gedichten

Wat vermag nog penneninkt / die als rijm zijn duur ontstijgt?

Maatschappijleer
Hallo, ik wil graag bijdragen Aan de grote mensen maatschappij Door het schrijven van enige gedichten Wie kan ik dan het beste vragen Tot welke instanties wend ik mij Met mijn verzen, die haar pogen te ontwrichten?
Verzamelde Werken
eer mij niet met verzamelde werken mij valt niet uw lof ten deel tot fragmenten moet u zich beperken want er is geen voltooid geheel eer mij niet met dikke delen met harde kaften en gebleekt papier satijnen leeslinten of fluwelen en diepe gravures voor de sier baar mij niet op tussen woordenlijken schuif me niet als ...
de troon is leeg
dit is geen gevoel dat jij en ik zomaar in wat harde zinnen vatten ok, de troon is leeg, de troon is weg er nooit geweest en niemand weet van niks de hemelen zwijgen en spreken niet er is geen stem die buldert als we doen wat we doen er is geen omega, waarin we ...
Onkruid bestaat niet
volg de zoekende wortels, die dieper grijpen in de grond door donker dat wij niet kennen met onze gehannes in de toplaag met ons wroeten dat voerde tot ontworteling kijk, de planten hebben wat begrepen: de bladnerven delen niets in de poriën sluiten niets uit daar gaan we dan maar heen zijn wij dan die ...
WIJ
WIJ komen met metaforen, ja wij komen eraan met onbesnaarde gitaren bespannen met levend cellofaan wij bonte rovers, die muziek toveren uit alle holen in de mooiste registers van oude onvermolmde altviolen we zijn die gezichten die lachen in je marmeren tegels die patronen van je fantasie tussen de regels we zijn de wolken die ...
Ik wil de vlam zien in de pan ovens waar duivels uit schieten die diepe plooien komen snijden duivels die op jonge bokken rijden over krakend ijs door duivelskou duivels die het wilde vuur komen gieten uit hun fraai getuite duivelskan over alles wat jij net bevriezen wou (voor een goede vriendin die de vlam ...
Vlag
de namiddag steekt schuins in de lucht mijn hoofd rust op en alles is goed onder mijn huid is traagstromend bloed een zon gloeit en ik slaak een zucht ik kijk in de ronde ogen van dieren een ezel is er, en twee salamanders deze middag verlangt niets anders ik glimlach verliefd naar de mieren ...
ach, dat
ik dwing mezelf tot gedachten maar bereik niet het donker een gifwolk verveling dringt tussen mij en de bevlogenheid geen bodem is er, waar een wonder tieren kan, of dieren hun nest beginnen geen donderslag in mijn blikken kop geen paraatheid ik staar in de witte muur, en dan in het beeldscherm ik denk houd ...
begintijd
daar gaat een hondje, op een sukkeldraf begintijd heet hij, en hij ruikt naar vis het klinkt afgezaagd, om niet te zeggen maf dat er niks is dat niet belangeloos is nu wordt dit hondje aan u verkocht vandaag het knabbelt aan uw uitgestoken vingertop het kwispelt, drukt speels z'n neus omlaag en voor u ...