ik als dode
In het kader van nostalvember dook ik in mijn tenenkrullend poëziearchief. ik als dode liggend op een koud bed dat in de nacht wordt gedragen eromheen de levenden gemompel en hoofdgeknik een snikkende vriendin verkorte versie van een vrolijk stuk muziek dat "hij gewild zou hebben" vaag gelul over het herinneren meer hoofdgeknik en kunnen ...
rechten
Het is een wonder dat rechten bestaan dat we dat aanvaarden. Zoals atomen bestaan omdat ze de enige verklaring vormen voor het gedrag van onze meetinstrumenten zo bestaan rechten, waarvan wij zelf de meetinstrumenten zijn
Lyrics: Andrew Bird
We often overlook how important poetry is in our society. Our identities are nearly unthinkable without the poetic, artful language that we share. We just don't call it poetry. We call it slogans. We call it sayings. And above all, we call it lyrics. Take the pop violinist and singer Andrew Bird. Here is a ...
Don’t ask what Putin can do for you, ask what you can do for Putin – D. Trump
Een lans voor minderwaardigheid
Wat ik ook doe, het is tevergeefs. Op de vaderlandse treurbuis, waaraan ik mij de laatste tijd via de NPO-app bezondig, zie ik regelmatig dappere dodos zitten die dingen uit de taboesfeer komen halen. Er was een meisje dat gezellig voor de camera vertelde over een zuigend seksspeeltje en het verrukkellijke orgasme dat het haar ...
Shopping alone when you are five
The world must be so exciting for her. I try to imagine how she experiences the shops, the distance to the riverside park or the large playground, the roads full of traffic, the market. Buying a snack in the corner store is something trivial for us, a relatively meaningless act we won't remember. It's no ...
Nostalvember: filosofietje uit 2000
Vandaag in #Nostalvember een document van rond de eeuwwisseling, dat ik op mijn computer aantrof. Het is een korte filosofische uiteenzetting in heerlijk naïeve en stilistisch ongepolijste taal. Mijn moeder leefde toen nog - ik leefde toen nog. Voorwoord Beste lezer! Bestaan er vandaag de dag nog echte filosofen? Alles is toch al ooit eerder gedacht? ...
afscheid
en als grafbijgave wil ik een beeldscherm waarop mijn gedichten lopen als een eindeloze lichtreclame in glanzend neongroen dit gedicht is speciaal voor de maden, voor de eters van mijn brein. Het loopt door in eindeloze herhaling tot de batterijen leeg zijn.