kamiel79

Dichtersfoto

Ego mag er niet inzitten. Dat is heel belangrijk. Denk eraan wat de mensen zien: een natuurfenomeen, maar wel een fenomeen dat las. Wat je las moet zichtbaar zijn als een gloed langs je slapen liggen. Je aura, daar gaat het om. Dat moet herkenbaar zijn, als een pak hagelslag dat altijd weer als vanzelfsprekend ...

Portrait with a little pain

The constant buzzer of pain that ugly fleeting empire sending out its cavalry to agitate my nerve tissue, to sabotage every sound, every smell, every taste and make me want to be replaced but fail.

Haarlijn

achter de tralies van mijn borst zingt het eitje van het ik met zijn gouden snavel ik schuifel voorzichtig naar m’n meisje toe geef haar een stereotype kus, mijn haarlijn slijmt om tijd maar ik doe aan barokke eeuwigheid

Le Mans

Doelloosheid. Ik moet me herinneren aan kleine doelen, voordat ze kristalliseren. Is het dit onvermogen om doelen te stellen en me daaraan te houden, het scherpe schijnsel van mijn zaklamp te volgen, dat mijn donkere onderbewustzijn deed besluiten dat het pijn nodig heeft? Doelloosheid, de vraag "wat ga je straks doen?" niet kunnen beantwoorden of ...

Zelfoverschatting (aantekening)

Alle vriendelijke dametjes met hun "tu parles bien français" ten spijt spreek ik onderweg een foeilelijk soort steenkolenfrans aan de guichets en in de bar tabacs. Vroeger hadden de dametjes me aangezet tot zelfoverschatting: mijn Frans stond op eenzame hoogte, Voltaire had ik in m'n broekzak, Zola bij het ontbijt. Maar die tijden zijn nu ...

Amiens

Als je enkele uren door Amiens loopt, kun je niet niet weten hoe het voelt om in Amiens te zijn, maar waarom zou ik daar in vredesnaam over schrijven? Wat 'voegt het toe', zoals de volksmond zegt. Europa is bezaaid met steden als deze. En toch: het heelt de geest om bij tijd en wijle ...

Benodigdheden

Voor poëzie is geloof nodig: geloof van het publiek in de dichter van de dichter in zijn werk van het werk, zullen we zeggen, in de eeuwigheid.

Brussel – Tournai

Simpelweg een stuk schrijven kan ons verlangen naar ultieme doelmatigheid wat vertragen. Nu ik uit de kast ben als schrijver, voel ik me rustiger. Er is geen wereld om op te bouwen - er is alleen een wereld om niet te vernietigen, en een wereld die we kunnen ervaren 'teneinde' die ervaringen te delen. Het ...

Met de trein door Europa

Aan de kop van de trein stelde een groep vriendelijk Antilliaanse conducteurs me gerust. Ik kon op mijn Smartphone een QR-code genereren, zij hoefden deze alleen maar te scannen en de geldigheid van mijn Interrailpas was bewezen. Ik praatte haastig door hen heen, zeggend dat ze bij de informatiebalie ook al geen idee hadden van ...