Gedichten
Wat vermag nog penneninkt / die als rijm zijn duur ontstijgt?
Amen
Ik heb mezelf goddeloos geluld
en geloof alleen nog maar in centen
aandelen aan mijn grote schuld
kan ik in het paradijs gaan venten
Procrastinatie
Hij doet liever morgen wat vandaag nog kan
want heimelijk is hij met niets tevreden. De tijd
dringt niet. Hij denkt wat en bedenkt dan
er is geen schaduw in het licht der eeuwigheid
De rups
Vlinder worden was een van zijn grote dromen
dus hij droomde hem wanneer hij kon
als dromer was hij stoer en niet te stoppen
vloog hij zo gracieus tussen de hoogste bomen
dat hij vergat zich als vlinder te ontpoppen
- en nu ligt hij te rotten in zijn cocon
De behaagzieke
Hij lacht onderdanig, en zit aldoor te knikken tijdens discussies krijgt hij het doodsbenauwd hij zal al zijn bezwaren steeds in blijven slikken want behagen, dat doe je uit lijfsbehoud Hij loopt achter zijn idool aan door de gang als een kwispelend hondje zonder revier hij mompelt stemmig myxolydisch lofgezang met een dun mondje om ...
De afgunstige
Hij vindt geen rust voordat hij heeft verzonnen hoe de anderen, allemaal, hebben wat hij niet heeft jaloezie is plakkerig: alles in zijn geest kleeft van ellende aan elkaar als bezeken nachtjaponnen Het is onbegonnen werk, het blijft in hem branden de afgunst zit diep, hij neemt chemische kleuren aan en wanneer hij schreeuwt dat ...
De aarde
draag me
vanwege jouw
grote massa
en veel grotere
gravitational pull
ik zal af en toe
opzien naar
de sterren
en knipogen
naar je maan
dat lijkt me
gezien de
omstandigheden
wel een goede
taakverdeling
De perfectionist
Een ronde glimlach torsen zijn lippen als hij praat hij geeft het volmondig toe: hij is ook maar middelmaat wegcijferend kan hij zich met anderen vergelijken maar hij denkt stiekem dat in de hemel anders zal blijken Alles moet voor zijn opgaven, het grote werk wijken voor zijn creatie, zijn ding, gaat hij over lijken ...