Recensies

Ongezouten meningen over de schrijfsels van andere mensen.

Mijn winnaar van de 10e Turingwedstrijd
Zoals ook in 2017 en 2016, heb ik een persoonlijke favoriet gekozen uit de top 100 van de Turing dichtwedstrijd: Het uur van de spreeuw van Iris Drenth Het uur van de spreeuw Het mooie meisje met de eekhoornoortjes en ik, we spraken in haar kleine kamer bij onhandig licht in courante termen van die tijd: postmodernisme, ...
Recensie: Het melkmeisje van Wijnand Steemers
Er wordt in Nederland wel degelijk poëzie gepubliceerd in een ongebruikelijk formaat. Deze fascinerende bundel is een goed voorbeeld. Het is een reflectie op het beroemde melkmeisje van Vermeer in dertig gedichten en evenzovele surrealistische tableaus gemaakt door de Canadese kunstenaar Gregg Simpson Omdat de illustraties los staan van de verzen en ik niet meer ...
Recensie: Probeert u het later nog eens van Josse Kok
De bundel begint met de afdeling THESES. 'Krab aan je kaken alsof je een voorouder opgraaft', opent het eerste gedicht 'farce poetica' en we zijn meteen in de sfeer. Het moet allemaal niet te serieus worden genomen, de absurde beelden moeten de ruimte krijgen. In deze eerste afdelingen vinden we een aantal programmatische mededelingen, bijvoorbeeld ...
Recensie: sadà\exposadà – de metafysica uitgelegd aan onze goden
Eigenzinnig en buitengewoon complex, was mijn eerste indruk toen ik digitaal door dit dichtwerk bladerde. Wat een universum. Vreemde, ideosyncratische woorden als amygdala, geist, kitzler exobotten, dij, circus, praaldoorn, drinkrol, rode auto, tymbalen, fallus, das furchtbarste, registerlicht, pijplijnen, zilverpraal, darmen, voorhuid, matrix, holle stierenrug wisselen elkaar af. De tweede indruk betreft de terugkeer van vele ...
De oogst van de Turing 2017
Nadat ik zelf in een beschonken bui om drie uur 's nachts een draak van een gedicht instuurde voor de Turinggedichtenwedstrijd van dit jaar, grasduinde ik nieuwsgierig door de top honderd van 2017 en koos er volgens de traditie drie gedichten uit. De officiële top drie kon mij helaas niet groots bekoren. Die gedichten die ...
Recensie: Na het paringsritueel van Willem Thies
Na het paringsritueel opent met een pagina waarop staat 'Leefden wij als de dieren'. Een paar bladzijdes verderop staat het titelgedicht. Maar na het paringsritueel / gingen lezer en schrijver huiswaarts, ieder, terwijl de reptielen / op het droge kropen. De aan land kruipende reptielen staan hier voor de menswording en de mytische scheiding van ...
Nabije lezing: Heugenis van Adriaan Krabbendam
in eindeloze rijen, dicht opeen en in verwondering te staan: _________________we zijn alleen, de heuvels zijn van steen. en hard en onvermijdelijk de duizend ogen, paar bij paar waarin een oud licht hangt gewogen: _______________________dit is gevaar. het schaduwspel herhaalt zich, bleek en tastbaar, totdat het in de verte ____________________________sterft en in de harde steen ...
Nabije lezing: Flatterzunge van Sasja Janssen
Flatterzunge is een tremolo op de dwarsfluit. Persoonlijk vind ik het Italiaanse trullato mooier klinken. Flatterzunge associeer ik met Flitterwochen, Fledermaus en Fliedersirup maar dat is een persoonlijk Teutoons register dat door de titel in mij wordt aangeslagen.
Liefdespoëzie
Ik bewonder de Vlaamse dichter Koenraad Goudeseune die dagelijks schitterende erotische liefdesgedichten op zijn Facebook-profiel plaatst alsof het niks is. Briljante verzen over wulpse rondingen, de kunst van het beminnen en de oneindige futiliteit van ons bestaan. De dood en god zijn nooit ver weg, maar zonder libido kan er niet goed worden gebeden. Een willekeurig ...