Jacques Brel – kietel me niet
kietel me niet je ziet toch hoe ik schrik hoe'k bibber en beef zolang als ik leef zo'n een stakker ben ik kietel me niet ik vrees je slanke vingers die zijn als de regen ik ben zo verlegen als ze inslaan op mijn huid en ik verdrink in het geluid van je stem, die ...
De behaagzieke
Hij lacht onderdanig, en zit aldoor te knikken tijdens discussies krijgt hij het doodsbenauwd hij zal al zijn bezwaren steeds in blijven slikken want behagen, dat doe je uit lijfsbehoud Hij loopt achter zijn idool aan door de gang als een kwispelend hondje zonder revier hij mompelt stemmig myxolydisch lofgezang met een dun mondje om ...
De afgunstige
Hij vindt geen rust voordat hij heeft verzonnen hoe de anderen, allemaal, hebben wat hij niet heeft jaloezie is plakkerig: alles in zijn geest kleeft van ellende aan elkaar als bezeken nachtjaponnen Het is onbegonnen werk, het blijft in hem branden de afgunst zit diep, hij neemt chemische kleuren aan en wanneer hij schreeuwt dat ...
De aarde
draag me vanwege jouw grote massa en veel grotere gravitational pull ik zal af en toe opzien naar de sterren en knipogen naar je maan dat lijkt me gezien de omstandigheden wel een goede taakverdeling
New Year’s Resolution for this Blog
I haven't written on this place for too long. The reason seems to an unhealthy kind of perfectionism that has crept into my mind. The language, my own ramshackle version of English I am stuck with (because otherwise my audience would be decimated) - I fail to romanticize it anymore, I think it looks bleak ...
Het woord “Content” zelf impliceert commercie
Het is een eenvoudige observatie: op het internet staan ontzettend veel websites zó vol met reclame, dat het lastig wordt om de flarden van de "eigenlijke" tekst te lezen. Google "Adwords" blokken, repen, stroken en frames houden de karige documenten in een wurggreep. Tot overmaat van ramp zijn deze vaak geschreven met als belangrijkste doel ...
Ad
Ad was scherp in het debat hij was ad rem maar helaas voor hem zijn onderwerp was hij zat de ouwe dwaas hij zoop zich klem en kroop dan ladderzat achter 't stuur 't zat niet mee hij had de pech er stond een muur op de weg Ad kwam in een zee van vuur ...
De perfectionist
Een ronde glimlach torsen zijn lippen als hij praat hij geeft het volmondig toe: hij is ook maar middelmaat wegcijferend kan hij zich met anderen vergelijken maar hij denkt stiekem dat in de hemel anders zal blijken Alles moet voor zijn opgaven, het grote werk wijken voor zijn creatie, zijn ding, gaat hij over lijken ...