Het nieuwe nummer van “De Gids”, het oudste literaire tijdschrift van Nederland, gaat over Herhaling. Ik zou willen dat het begeleidend schrijven scherper is want alleen zo zullen menselijke auteurs zich nich kunnen onderscheiden van kunstmatige intelligentie. Niet wanneer ze maar wat clichés over een onderwerp achter elkaar plakken zodat het voor de ongeoefende lezer lekker klinkt.
Want dat is hoe taalmodellen werken. Woorden zodanig achter elkaar plakken dat de voornaamste reden van hun opeenvolging is te reduceren tot een statistische functie die volgt uit het corpus waarop dat taalmodel is getraind.
Het gevaar is niet dat taalmodellen mensen gaan nadoen, maar dat mensen – luie redactieleden van literaire tijdschriften – taalmodellen gaan nadoen.
